دیش دیش دیش اول وایت ناکلز یا دینگ دینگ دینگ اول کشتی!

واقعاً دلم می‌خواد با یکی برم تو رینگ و انقدر کتکش بزنم که دندوناش بریزه تو حلقش و دنده‌هاش خورد بشه و پیشونی‌ش بشکافه و دماغش بشکنه و اجازه بدید ادامه‌ ندم چون هرچی بیشتر تو عمق تصورش می‌رم، بیشتر حرصی ‌می‌شم و بیشتر دلم می‌خواد برم تو رینگ و پامو بذارم رو خرخره‌ی یارو تا به خس خس بیفته و تف و خون بالا بیاره و ااااه! گفتم نمی‌خوام ادامه بدم! عه! 


منبع این نوشته : منبع
دینگ ,دینگ دینگ

خاک بر سر عُمرِ گِران

پارسال همین موقعا بود کریس کرنل مرد و امیر گفت فلانی مرده و من گفتم اصن کی هست و اون تعجب کرد که نمی‌شناسمش. که البته بعداً فهمیدم آهنگ پارت آو می که گوش می‌دادم یه زمانی، مال همین بابا بوده! الان سالگردشه و اصن به خودش کار ندارم و هنوزم نه درست می‌دونم کیه نه مهمه برام. داشتم فکر می‌کردم چه چیز! یه سال از اون روز گذشته. و یه سال از اون روزی که به دال دایرکت دادم تو اینستاگرام و فرداش بود فکر کنم، ازش پرسیدم کریس کرنل کیه و اونم نمی‌دونست! ولی الان با این شناختی که ازش دارم، برام عجیبه که نمی‌دونست. اه. یه سالم شده پشم! همچین می‌گذره که! یه سال قدیم اندازه صدسال الان خیر و برکت داشت. الان یه سال گذشته. هیچی به هیچی. هیچ فرقی نکرده هیچی. هنوزم نمی‌دونم کریس کرنل کیه. هنوزم امیر هرکی بمیره میاد میگه. همه چی همونه که بود. نه بهتر شده. نه بدتر شده. فقط ظرفش عوض می‌شه. یه روز تو پارچ به خوردمون می‌دن، یه روز تو لیوان، یه روز تو کاسه! 


منبع این نوشته : منبع
الان ,هیچی ,هنوزم ,کریس ,کرنل ,کریس کرنل